Het sprookje van gisteren

het was een beetje mistig
van mijn hoofd tot aan mijn teen
ik zag de zon niet schijnen
zonder jou hier om me heen

ik zag geen sterren stralen
en ik hoorde geen muziek
ik acteerde maar zo’n beetje
maar dan zonder publiek

ik wist wel dat er ergens
aan de overkant misschien
iemand was om van te houden
maar ik kon je nog niet zien

misschien dat jij het stiekem
al die tijd al wist

hoe je me overdonderde

midden in de mist